လူရယ္လို႕ ျဖစ္လာရင္ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ရွိတက္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။
မိသားစု သံေယာဇဥ္၊ ေမာင္ႏွစ္မ သံေယာဇဥ္၊ သူငယ္ခ်င္း သံေယာဇဥ္၊ ခ်စ္သူ ရည္စားအေပၚထားတဲ့ သံေယာဖဥ္……..
ေနာက္ဆံုး အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ေခြးေလးေတြ ေၾကာင္ေလးေတြ…..အတြက္ သံေယာဇဥ္.။
ဘယ္သူမွေတာ့ သံေယာဇဥ္မကင္းတက္ၾကပါဘူး။
အဲဒီအထဲမွာ ကိုယ္ကပဲ ပိုလို႕ သံေယာဇဥ္ႀကီးတက္တဲ့သူပဲလားေတာ့ မသိဘူးဗ်။ အၿမဲ သြားပိုးစားခံရတယ္။
ကိုယ္ကလဲ ကိုယ္ပါပဲလုိ႕ ေျပာရမွာပါပဲ…။
ေလးေယာက္ပဲ ရွိတဲ့ မိသားစုေလးမွာမွ မိဘကို ဘယ္ေလာက္အထိ သံေယာဇဥ္တြယ္လဲ ဆိုရင္………
မိဘနဲ႕ ခြဲၿပီး ညအိပ္ခရီးဆိုတာ တစ္ညထက္ပိုၿပီးေတာ့ အသက္(၂၀)အရြယ္အထိ မသြားဖူးဘူး။ မသြားႏိုင္ခဲ့ဘူး။
ေက်ာင္းတက္ဖို႕ဆိုၿပီးေတာ့ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္နဲ႕ မိဘနဲ႕ အခ်ိန္ၾကာၾကာ ခြဲေနရတာ အသက္(၂၀)ေက်ာ္မွေလ။
သံုးေယာက္ပဲ ရွိတဲ့ တိုက္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးရဲ႕ ေအာက္ထပ္မွာ ညီမေလး မသိေအာင္ မ်က္ရည္က် ၀မ္းနည္းတဲ့အထိကို မိဘကို သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့တာ။
အငယ္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ကိုယ္က အဲလိုမျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ ထိန္းေနရေပမယ့္ ေမေမနဲ႕ေဖေဖ့ကို လြမ္းလို႕ စိတ္ဓါတ္ေတြ ၿပိဳလဲခဲ့တာက အႀကိမ္ႀကိမ္။
သာမန္ဖ်ားတာေလးကိုေတာင္ ဖုန္းဆက္ၿပီး ေျပာတက္ခဲ့တာ၊ ေက်ာင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘယ္လိုဆိုတာကအစ ေမေမ့ကို ေျပာခ်င္ခဲ့တာ။
အငယ္ေလးက မိဘနဲ႕ခြဲေနရလုိ႕ တစ္ခါတစ္ခါ လြမ္းတက္တာက လြဲရင္ ကိုယ္လို မျဖစ္တက္ဘူးဆိုတာလဲ သိေနတယ္။
ကိုယ္ကိုက သံေယာဇဥ္ ႀကီးလြန္းေနတယ္ဆိုတာလဲ သိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေလွ်ာ့ႏုိင္ခဲ့ဘူး။
ရလဒ္ကေတာ့ အိမ္ကိုပဲ ျပန္ေနခ်င္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျပန္ေနခဲ့တဲ့အတြက္ သင္တန္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ႕ မ်က္ေျချပတ္ခဲ့ရတာပဲ။
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
သံေယာဇဥ္ထားတယ္ဆိုတာကလဲ တစ္ဖက္လူက ကိုယ္လိုမဟုတ္ရင္ အေတာ္ခံစားရတက္တဲ့ အရာပဲဗ်။
ဥပမာ…………….
တစ္ဦးတည္းေသာ ညီမေလးဗ်ာ။ သူ႕သံေယာဇဥ္နဲ႕ သူနဲ႕ေက်ာင္းအတူတူ တက္ခ်င္လို႕ဆိုၿပီးေတာ့ လာခဲ့တဲ့ မန္းေလးပါ။
စေရာက္တဲ့ ပထမဆံုးညမွာပဲ အဲဒီသံေယာဇဥ္ဒဏ္ကို ခံစားရတာပဲဗ်။
အိပ္မယ္ဆိုၿပီး အေပၚထပ္ကို တက္ေတာ့ေလ…….. သူက သူ႕သူငယ္ခ်င္းမနဲ႕ အိပ္ေနတာ။
သေဘာကေတာ့ ကိုယ္က တစ္ေယာက္တည္း အိပ္ရမယ္ေပါ့။
မေျပာရက္၊ မဆိုရက္ဆိုေတာ့လဲ ျခင္ေထာင္ထဲမွာ တိက္တိက္ေလး ငိုရတာေပါ့ေလ။
အင္း……. သူကေတာ့ ခံစားမိမယ္ မထင္ပါဘူး။ သိခဲ့လိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူးလို႕လဲ ထင္ပါတယ္။
ဒါလဲပဲ ကိုယ္က သံေယာဇဥ္ႀကီးမိတဲ့ အျပစ္ပါပဲ။ သူလိုသာ သံေယာဖဥ္ နည္းပါးခဲ့မယ္ဆိုရင္ ငိုစရာ ဘယ္ရွိမလဲေလ။
သိေပမယ့္လည္း သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ျဖတ္ရခက္တဲ့ အမ်ိဳးေပပဲဗ်။
အခုအခ်ိန္ထိ ကို္ယ့္ရင္ရိပ္ရဲ႕ အေ၀းမွာ သူ႕ဘ၀နဲ႕ သူ ျဖစ္ေနတဲ့တိုင္…….
မနက္၊ မနက္ အိပ္ယာမွ ႏိုးပါ့မလား။ မနက္စာကို စီစဥ္ေပးတဲ့သူ မရွိရင္ စားျဖစ္ပါ့မလား။ ေက်ာင္းမွာေရာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စိတ္ေကာက္ေနမလား။
ထီးယူဖို႕ မိုးကာ၀တ္ဖို႕ ပ်င္းတဲ့သူကို မိုးရြာတဲ့အခါ ေနာက္ကေန လိုက္ေပးတဲ့သူ မရွိတဲ့အခါ မိုးမိေနမလား။
အခန္းထဲတင္ ျဖစ္ေပမယ့္ ညဖက္ေရအိမ္၀င္တဲ့အခါ လိုက္ခဲ့ေပးတဲ့သူ မရွိခဲ့ရင္ ေၾကာက္ေနမလား။
………..မလား။ …………မလား အေတြးေတြနဲ႕ စဥ္းစားမိတုိင္း ေသြးတိုးလာတဲ့အထိ ပူေနမိတယ္။
ဒါလဲ ကိုယ့္ဒုကၡ ကိုယ္ရွာတာလို႕ ေျပာရမွာပဲေပါ့ေလ။ သံေယာဇဥ္ႀကီးတာကိုး။
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ေနာက္……….သူငယ္ခ်င္းေတြ……….။
မူလတန္းကေန ခုအတန္းအထိ ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕၊ ေက်ာင္းေျခာက္ေက်ာင္း သင္တန္းေပါင္း မ်ားစြာ ေျပာင္းတက္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ဘယ္ေက်ာင္း၊ ဘယ္သင္တန္းက သူငယ္ခ်င္းနဲ႕မွ အတြဲမျပတ္ခဲ့ဘူး။ ေမာင္ႏွစ္မနည္းတဲ့သူဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း မင္တယ္ဗ်။
စိတ္ခဏခဏ ေကာက္တက္တာက လြဲရင္ သူငယ္ခ်င္းတိုင္းရဲ႕ အေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ခင္တက္တာ။
ေမေမ ေျပာသလိုဆိုရင္ေတာ့ အိမ္က်ယ္။ အိမ္မွာသာ အသံက်ယ္တာ။ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ဆိုလို႕ကေတာ့ မုန္႕ေပးေပါင္းတက္တဲ့သူေပါ့။
လူ႕အပိုင္းအျခား အသက္ကိုသာ ေက်ာ္ေတာ့မယ္ ခုထိ မရင့္က်က္ႏိုင္ေသးဘူးလို႕ ေျပာရင္လဲ ခံရမွာပဲ။
သူငယ္ခ်င္း သီခ်င္းေတြကို ၾကားတိုင္း၊ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး သီခ်င္းကို ၾကားတိုင္း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခြဲရတိုင္း ခုထိ ငိုမိတုန္းပဲေလ။
ဘယ္ေလာက္ပဲ ခင္မင္ပါေစ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀နဲ႕ကိုယ္ သူ႕ဘ၀နဲ႕သူ ဆုိတာ သိထားေပမယ့္လည္း……..
ခ်ည္မိတဲ့ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြကို မျဖည္ရက္ႏိုင္ေသးဘူးေလ။
အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာေနၿပီ။ လက္ဖြဲ႕ပို႕ျဖစ္ေပမယ့္လည္း ဘယ္သူ႕အခမ္းအနားကိုမွ မတက္ျဖစ္ေသးဘူး။
နီးလာတာနဲ႕ ခရီးထြက္သြားတာပဲ။ မခံစားႏုိင္ဘူးဗ်။
ကိုယ့္အနီးကေန သူငယ္ခ်င္းက ထြက္သြားေတာ့မွာ၊ အရင္လို ငါနဲ႕သြားအတူ၊ လာအတူ လုပ္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ေ၀းရေတာ့မွာ။ဆိုတဲ့ အေတြးေတြက ႏွိပ္စက္တယ္ဗ်ာ။
သူမ်ားမဂၤလာယူေနတဲ့ အခ်ိန္ ကိုယ္က သြားငိုေနလို႕လဲ မကိုက္ေသးဘူးေလ။
ဒီေတာ့ ေရွာင္ေနရတာေပါ့။ (ေမ်ာက္မေလး နားလည္ႏိုင္ပါေစ)
ဒါက သဘာ၀ပဲ ဆိုတာ သိတယ္။ တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ႀကံဳရမယ္ဆိုတာလဲ နားလည္တယ္။
ခက္တာက သံေယာဇဥ္ပဲ။ သူနဲ႕ပဲ အၿမဲ အခက္ေတြ႕ေတြ႕ေနရတာ။
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
ေနာက္……မျမင္ဖူးတဲ့ အြန္လိုင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ။
စာေလးေတြ ေရးရင္း စာေလးေတြ ဖတ္ရင္း ခင္ခဲ့ မင္ခဲ့ၾကတာ။ အစကေတာ့ မသိသာဘူးဗ်။
အဲ….. တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္တဲ့ ဆိုရင္ ဘာမွလုပ္မေပးနုိင္တဲ့ေနရာကေန ပူရျပန္ၿပီ။
ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနရဲ႕လား….. ရာသီဥတုက ဒီေလာက္ေအးေနတာကို ေျခအိပ္စြပ္ထားမွေပါ့…….
ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနတာလား……….လ်က္ဆားေလးနဲ႕ သံပုရာသီးေလး ေဖ်ာ္ေသာက္လုိက္ေလ……..
အာ ထမင္းေတြ မစားေသးနဲ႕ဦး……….. အဖ်ားရွင္းမွ စား………….
ဒီေန႕ ဘယ္လိုေနေသးလဲ…….အဖ်ားက်ရဲ႕လား…….. ေခ်ာင္းေရာ ဆိုးေနေသးလား………..
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ မေနႏိုင္လို႕ ၀င္ေျပာပါရဲ႕
” နင္ ေမြးထားတဲ့ သားသမီးေတြ မဟုတ္ဘူး. အဲေလာက္ပူမေနနဲ႕”တဲ့။
ကိုယ္ေမြးထားတာ မဟုတ္ေပမယ့္လဲ ပူမိတာပဲ။
စာေမးပြဲေျဖရေတာ့မယ္ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲ……..ညဖက္ ဖုန္းဆက္လို႕ ႏိုးရျပန္ၿပီ။
စာေမးပြဲတြင္းဆို ဘယ္လုိေလး ေနေနာ္….. အိပ္ေရးပ်က္မခံနဲ႕ေတာ့……. စာကို ဖတ္ရံုပဲဖတ္ေတာ့…….။
အင္း …….. ကိုနီကိုႀကီး ေနမေကာင္းဘူးဆိုျပန္ေတာ့လဲ…..ဘာမွန္းမသိ ညာမွန္းမသိ ပူလိုက္တာပဲ။
ဘာမွမေျပာျဖစ္ရင္ေတာင္ သက္သာလားဆိုတာေလာက္ေတာ့ သူ႕အိ္မ္သြားေခ်ာင္းျဖစ္တယ္။ ဆုေတာင္းေပးျဖစ္တယ္………။
ေမဘုန္းျမင့္ေသာ္နဲ႕ ေလတံခြန္တို႕ စာေမးပြဲ ေျဖရမယ္ဆိုေတာ့လဲ ဘာစာေမးပြဲမွန္းမသိေပမယ့္ စာမက်က္ျဖစ္မွာ ပူျပန္ေရာ…….။
လိႈင္ေလးတစ္ေယာက္ေရာ အစ္ကုိေတြ ၾကားထဲမွာ ဆိုးေနတုန္းလား ပူမိတယ္…….။
ေမေက်ာ္တစ္ေယာက္ကလဲ အရင္ကလိုပဲ စိတ္ထဲကစကား အျပင္ေျပာမိတုန္းလား………။
ကိုခ်ဥ္ေပါင္ၿခံလဲ ဘိုင္က်ေနတုန္းပဲလား……….. ထမင္းမွ စားရရဲ႕လား………
ထိုက္ထိုက္လဲ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းၾကမ္းတုန္းပဲလား…………
ကိုေစာႀကီးလဲ အေသာက္ရမး္တုန္းပဲလား………….
မလင္းေရာ အလုပ္မွာ အဆင္ေျပရဲ႕လား…………..
ႁကြက္စုတ္တစ္ေယာက္ေရာ စာမဖတ္ပဲ ဂိမ္းပဲေဆာ့ေနမလား….ဇာတ္လမ္းတြဲပဲ ထိုင္ၾကည့္ေနမလား……….
……………………………………………………………………………………………………………………………………………….
ေနာက္ဆံုးဗ်ာ…………
လမ္းထိပ္မွာ ေတြ႕ေနက် ေခြးေလးကို မေတြ႕ရင္ေတာင္ အနားက ကြမး္ယာဆိုင္ကို ၀င္ေမးတဲ့အထိ…….
ဟိုဘက္အိ္မ္က ေၾကာင္ေလး မေမြးႏိုင္လို႕ ေအာ္ေနတာကို ေျခမကိုင္မိ၊ လက္မကိုင္မိနဲ႕ မ်က္ရည္က်တဲ့အထိ……….
ကားလမ္းဘက္ကို သူ႕သူထြက္ေဆာ့ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ပူပန္စိတ္နဲ႕ ဆြဲမိတဲ့အထိ…………
စက္ထဲမွာ လခ်ီကပ္ေနတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ကိုေတာင္ မသတ္ရက္တဲ့အထိ……..
အသံုးမ၀င္ေတာ့တဲ့ စာရြက္အၾကမ္းေတြကိုေတာင္ ဖိုင္စုစည္းထားတဲ့အထိ……….
ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူရဲ႕ စာအေဟာင္းေလးေတြကိုေတာင္ မပစ္ရက္တဲ့အထိ………
……………………….သံေယာဇဥ္ႀကီးမိခဲ့တာပါ။
အဲလိုအခ်ိဳႀကိဳက္ခဲ့မိလို႕လဲ ခုလို သြားပိုးစားခံေနရတာေပါ့ေလ။
ဟုတ္တယ္။
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သၾကားလံုးတစ္မ်ိဳးပဲေလ။ အခ်ိဳႀကိဳက္တဲ့သူဟာ တစ္ေနေန႕မွာေတာ့ သြားပိုးစားခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ေရာဂါကို သိေပမယ့္လို႕ ေဆးမရွိတဲ့အျဖစ္မွာ ေနာင္တကလဲ မရတက္ေတာ့ ……….
အင္း သြားေတာ့ တစ္ေခ်ာင္းမွေတာင္ က်န္မယ္မထင္……………။
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သၾကားလံုးတစ္မ်ိဳးပဲ… အခ်ိဳႀကိဳက္တဲ့သူဟာ တစ္ေန႕မွာေတာ့ သြားပိုးစားခံရမွာပဲမဟုတ္လား
Advertisement
